Missionair experiment

Overzicht

Waarderende gemeenteopbouw

In het kader van mijn opleiding Kerk naar Buiten heb ik samen met anderen (kernteam en vele vrijwilligers) een missionair experiment uitgevoerd. We hebben hiervoor gebruik gemaakt van waarderende gemeenteopbouw. In dit artikel beschrijven ik allereerst de de stappen die we samen doorlopen hebben. Vervolgens geef ik een beschrijving van de escaperoom door de ogen van zowel deelnemers als medewerkers. Alvorens een eigen leeropbrengst te delen geef ik eerst een overzicht van wat het kernteam / vrijwilligers / kerkenraad waarderen aan het project. Tot slot vind je allerlei bijlagen met foto’s, video’s en documenten.

Persoonlijk heb ik enorm genoten van dit project en er veel van geleerd. Neem gerust contact op als je meer wilt weten over Kerk naar Buiten in het algemeen of over de escaperoom in het bijzonder.

Beschrijving van onze 6 stappen (6 V’s)

  1. Verkennen | gezamenlijke zoektocht naar de kernvraag
    We vormden een kernteam (5 personen bij ons: voorganger, kerkenraads- en gemeenteleden). We zijn begonnen met delen van welke koek je het lekkerst vindt. Zo leerden we elkaar beter kennen. Op deze avond hoorden we over het missionair experiment. Een kleinschalige en eenmalige activiteit binnen de context van Dorpskerk. Een activiteit, niet van te voren al bedacht, maar die we via de methode van waarderende gemeenteopbouw samen op het spoor zouden komen.
  2. Vertellen | samen op zoek naar groei- en bloeifactoren
    We hebben in feite drie ronden van vertellen gedaan. We hebben verhalen vertelt waar je zelf aangeraakt bent met het evangelie (God, kerk, liefde, etc.).
    Vervolgens hebben gedeeld wat er allemaal goed in de gemeente, waar we trots of blij mee zijn, welke ervaringen uit het verleden we positief duiden. Het leverde een hoopvol beeld op, het gaf een beeld van de vele mogelijkheden, de kwaliteiten van mensen, het ervaren van een positieve en open sfeer.
    Tot slot hebben we aan de hand van eigen gemaakte foto’s (in de omgeving van de Dorpskerk) verhalen gedeeld van waar de kernteamleden kansen zien voor een missionair experiment. Dit waren locaties/gebouwen, die iets vertelde over een mogelijke doelgroep, organisaties die we konden betrekken, activiteiten die we konden doen.
  3. Verbeelden | dromen dromen
    Uit het vertellen kwamen twee punten duidelijk naar voren. Ten eerste dat er een wens was om met mensen in gesprek te komen. Ten tweede dat we de aloude Dorpskerk zelf als cadeautje zien om te gebruiken. Dit leverde een zeer geanimeerd gesprek op, waarin we samen op zoek gingen naar hoe je deze twee punten met elkaar kon verbinden. In dat gesprek kwam ook steeds de vraag naar voren, voor welke doelgroep doen we het? Juist op het moment dat het dromen in niets leek te eindigen, viel het woord escaperoom. Ineens vielen alle stukjes in elkaar en was het idee geboren.
    Vervolgens hebben aan de hand van tekeningen het idee van een escaperoom verder doordacht. Dit vanuit het eigen perspectief, het perspectief van de doelgroep (mensen uit de wijk, jong en oud, die we gunnen eens in onze kerk te komen en vooral waarmee we wel eens een gewoon praatje willen maken), en het perspectief van gemeenteleden die kritisch zouden staan tegenover deze missionaire activiteit. Alle tekeningen samen leverde veel extra informatie op, die uiteindelijk het missionaire experiment ten goede kwam.
  4. Vormgeven | wat gaat het worden en wat hebben we daarvoor nodig
    Het idee was geboren. De volgende stap was nadenken over de vraag wat we nodig hadden. Zo kwamen we op het spoor van diverse gemeenteleden, die wel ervaring hadden met het bouwen van een escaperoom. Maar voor taken als PR, ontvangstcomité, inschakelen van de Ichtusshop (boekhandel in ons wijkgebouw) kwamen ideeën en namen naar boven.
  5. Verwezenlijken | creatie en uitvoeren van het experiment
    Mensen werden gevraagd, een tijdsplanning werd gemaakt, het idee werd met de nieuwe medewerkers gedeeld. Vervolgens ging iedereen aan de slag. Via een Appgroep hielden we elkaar op de hoogte en werden foto’s gedeeld. Zo konden we elkaar ook enthousiasmeren. In deze fase zijn nog tal van ideetjes ontstaan, waardoor het resultaat nog mooier werd.
    Uiteindelijk was alles op tijd uitgevoerd en hebben we acht dagen lang genoten van 34 groepen, die de escaperoom hebben gedaan. In de pauzes werd er gezamenlijk gegeten. Iedereen genoot van de positieve reacties van de deelnemers.
  6. Verantwoorden | het feest van evaluatie en geniet van de opbrengst
    Het kernteam heeft samen met andere medewerkers het missionaire experiment achteraf besproken. Als waardering voor ieders inzet begonnen we met gebak en het delen van spontane verhalen. Vervolgens hebben we met behulp van waarderende vragen het gevolgde proces stap voor geëvalueerd. Deze evaluatie is vervolgens met de kerkenraad gedeeld.

Door de ogen van bezoekers

Een paar weken geleden lag er een flyer op onze deurmat. Het ging over een lokale escaperoom georganiseerd door de kerk in de buurt. Mijn kinderen waren meteen enthousiast en we besloten ons aan te melden. Dat ging eenvoudig. Binnen een dag was ons aanmelding bevestigd.

Vandaag is het zover. We melden ons een kwartier voor aanvang in het wijkgebouw Irene. In de hal worden we hartelijk ontvangen. In de hal staat een zitje en krijgen wat te drinken aangeboden. We kijken rondom ons heen en zien de 10 geboden van de escaperoom staan. Iemand die ons ontving vraagt of we er zin in hebben en of we al ervaring hebben met een escaperoom. Zo ontstaat een gesprekje. De kinderen hadden intussen de pot met dropsleutels op de tafel gevonden. We krijgen een groot bord waarop in het kort het verhaal van de escaperoom staat. Het advies is om het samen hardop te lezen, want de eerste aanwijzingen zijn hierin verborgen. Aan het eind herkennen we een liedje van Nick en Simon en een van kinderen begint spontaan te zingen ‘kijk omhoog…’. Vervolgens mogen we de tien geboden van de escaperoom lezen. Ook nu weer met de mededeling dat er verborgen aanwijzingen zijn. Achteraf bleek dit ook waar te zijn. Nadat we mobieltjes en andere persoonlijke spullen in een kluisje hebben achtergelaten lopen we naar de kerk. Dat was best wel een verrassing, want dat we hadden niet verwacht dat het echt in de kerk zou zijn.

Degene die ons begeleidt kijkt een aantal keer omhoog. We doen het ook, maar vinden geen aanwijzingen. We lopen naar de achterkant van de kerk. De deur gaat open en stappen een ruimte in waar een tafel staat met een paar voorwerpen. Hier krijgen we een nog een paar laatste instructies. De tijd gaat in als de video is afgelopen. Onze begeleider loopt naar buiten en sluit de deur. Direct begint start een video. Allemaal beelden over een man en woorden die hem beschrijven. Het eindigt met de vraag wie is Jezus. Vervolgens zien we iemand, die zich voorstelt als de dominee van de Dorpskerk. Hij wenst ons heel veel plezier.

In de eerste kamer staan er getallen op de muur. Achterop de schilderijen staan letter en getallen. Weer een ander vindt een notitieboekje en een potloodje. Na puzzelen hebben we de tekst ‘breek het brood en schenk de wijn’. Dit doen we en hierdoor vinden we in het brood een getal en onderop de wijnkan nog een getal. Dit levert ons de eerste code voor een sleutelkluisje. Naast een sleutel ligt er ook een USB stick in. De sleutel past op een van de deuren. We kunnen de kerk in.

We belanden in een volgende ruimte. Wat nu? Uiteindelijk blijkt dat de USB stick past op een geluidsboxje. We krijgen iets te horen over 30 zilverlingen. We vinden koperen en zilveren geldstukken in collectezakken. Uiteindelijk komen we erachter dat het gewicht van de zilveren geldstukken de code is om een nieuwe sleutelkluis te open. Daarin vinden we een soort afstandsbediening. Maar van wat? We drukken er een aantal keer op, totdat een van ons kinderen merkt dat er op een grote spiegel een tekst is verschenen. We lezen over dat Jezus gevangen genomen is. Op dat moment schrikken we ons rot, want er staat ineens een soldaat in de ruimte die zegt dat ‘we hebben Jezus gevangen genomen, kom maar mee naar het plein’. We volgen de soldaat en staan ineens in het midden van de kerk.

Het duurt even, maar we ontdekken dat er vier nieuwe opdrachten zijn. Iets met een haan, die op een bijzondere manier kukeleku roept. Een wasbak met een kraantje. Een stok met riemen eraan. En een grote bak met een soort van doolhof. In het midden staat een katheder met een tekst. Wat opvalt is dat bepaalde rood zijn en er symbolen bij staan. We zullen niet alle puzzels verklappen, maar het heeft wel even geduurd voor we uiteindelijk via getallen op de vloer weer een nieuwe code gevonden hadden. Gelukkig gaf de soldaat (die op de preekstoel was gaan zitten) ons zo nu en dan een kleine aanwijzing. Op een videoscherm liep de tijd mee dat we al bezig zijn. 45 minuten… de tijd was omgevlogen. We hebben nog een kwartier. Zullen we het redden?

We vonden een sleutel, die paste op een verborgen slot in de muur waar we steeds langs waren gelopen. In de nieuwe ruimte lagen twee kruizen op de grond. Deze paste elk in een van drie standaarden. In de vorige ruimte lag ook een kruis en deze dragen de kinderen hierheen. Het blijkt in de middelste standaard te passen. Pas toen we er achter waren gekomen dat in het middelste kruis spijkers konden worden gestoken vonden we weer een sleutel… met de een vreemd woord Maranatha. Mijn vrouw had dit woord ook in de kerk zien staan. De sleutel past op de deur onder het woord Maranatha. Nu staan we wat achteraf blijkt in de toren van de kerk.

In de nieuwe ruimte staat staat een ouderwetse nokia afgebeeld met een SMS tekst erop. We rollen een grote plaat weg (geschilderd als een rotsblok). In de ruimte zien we een schilderij en er liggen doeken. Bij nadere inspectie blijkt dat erop de doeken een tekst staat. Sommige letters hebben een kleur. Zo komen we uiteindelijk op de laatste code, waarmee een cijferslot opengaat en de glazen deuren open kunnen. Juist op dat moment gaat de buitendeur open en staat de soldaat weer voor onze neus. Deze feliciteert ons dat we op tijd ontsnapt zijn. We mogen met hem op de foto. Vervolgens lopen we terug naar gebouw Irene om onze spullen te halen.

We worden ontvangen met de vraag wat we ervan vonden? Zo ontstaat er weer een gesprekje. We maken gebruik om nog wat te drinken in een soort kleine boekwinkel en cadeaushop. Na een minuut of twintig vertrekken we, nadat we bedankt hebben en dat we graag nog een keer terugkomen als er een nieuwe escaperoom is.

Door de ogen van de medewerkers

We zetten voor de nieuwe groep alles klaar. Bij het zitje verse koffie, thee en limonade. Zetten alvast een goodybag klaar in de ichthusshop, onze boekwinkel. We zien een gezin aan komen wandelen. We ontvangen ze hartelijk bij de deur. We geven aan, dat we even wachten tot de escaperoom voor hen klaar staat. De gasten bieden we wat te drinken aan en vragen of ze er zin in hebben. Zo ontstaat een gesprekje. Vijf minuten voor aanvang mogen de deelnemers alvast het passieverhaal lezen. We hebben intussen gemerkt, dat als ze over typisch Bijbelse woorden struikelen, waarschijnlijk niet vaak in een kerk zijn geweest. Je merkt echt dat de deelnemers direct in de spelmodus komen, als we vertellen dat in de tekst aanwijzingen staan verborgen. Voor ons is het natuurlijk ook belangrijk, dat ze niet alleen een spel gaan spelen maar ook straks de puzzels een beetje kunnen plaatsen in het verhaal van Jezus. Na de tien geboden van de escaperoom doorgenomen te hebben is het tijd om naar de kerk te gaan. Via de mobiel hadden we een berichtje gekregen dat alles klaar staat voor een nieuwe groep.

In de korte wandeling hebben we zelf de grootste lol door voor de kerkdeur te zeggen, dat mensen zelf mogen weten of ze links of rechtsom lopen. Misschien vinden ze wel een extra aanwijzing. Die is er niet… maar de meeste groepen splitsen zich wel op. Intussen kijken we een paar keer omhoog en je ziet de mensen het nadoen. Achter de kerk openen we deur van de consistorie. We geven de laatste instructie over het gebruik de sleutelkluisjes, cijfersloten, dat er camera’s zijn om de groep zo nodig te helpen maar dat er geen opnamen gemaakt worden. En dat anders wat je verwacht van een escaperoom de deur waardoor we zijn binnengekomen openblijft. Bij een calamiteit kan je dus altijd de kerk verlaten. Via een een afstandsbediening in mijn broekzak geef het technische team een seintje om de video te starten. Na de laatste mededeling dat de tijd begint aan het eind van de video sluit ik de deur achter me.

We zien dat er nieuwe groep binnen is. We krijgen een seintje dat de video gestart mag worden. Via een van de vele camera’s kunnen we alle verrichtingen volgen. Voor ons ligt een tijdslijn van de gehele escaperoom. Per opdracht tijd bepaald. Komen de deelnemers er niet snel genoeg uit, geven we aanwijzingen. Zo zorgen we ongemerkt, dat iedereen de escaperoom binnen de tijd haalt en een succesmoment heeft. Niet alleen dat, ze hebben ook het hele verhaal doorlopen. In de eerste kamer is geen luidspreker… deelnemers krijgen aanwijzingen onder de deur door geschoven. Oh ja, we zijn meestal met drie mensen aanwezig om alles soepel te laten lopen.

De eerste kamer kwam de groep vlotjes door. Nu gaan ze de kerk in. In een door doeken afgescheiden gedeelte is Gethsemane nagebouwd. De olijfbomen zijn voor een week gesponsord. Als soldaat sta ik verdekt opgesteld. Zodra de tekst op de spiegel gelezen is begin ik te schreeuwen en nodig de deelnemers uit om naar de volgende ruimte te komen. De meeste groepen schrikken behoorlijk van mij.

Op het plein (het midden van de Dorpskerk) zijn vier opdrachten. De haan laten kraaien lukt de meesten wel. Maar de puzzel die erbij hoort, kost meestal wel even tijd. Sommigen geef ik een aanwijzing. Het is wel komisch dat mensen water uit de fontein (deze staat er voor de sier) halen en in de wasbak doen. Er zit gewoon een kraantje boven de wasbak, om je handen in onschuld te wassen. De meesten vinden daardoor onverwacht een code. De zweep is een lastige opdracht. Maar wel heel leuk. Tot de via dolorasa is betrekkelijk eenvoudig. Gelukkig leest bijna iedereen de Bijbel op de katheder, waardoor ze met de codes de juiste platen vinden en daardoor cijfers op de grafstenen ontmaskeren.

Ik zit intussen lekker op de preekstoel alles gade te slaan. Als er kinderen zijn, loop ik meestal op het plein en deel tips uit.

De ruimte met Golgotha is goed te doen. Mooi gezicht dat het ontbrekende kruis door de mensen zelf naar Golgotha wordt gedragen. Precies zoals in het verhaal. Helaas hebben we een technisch probleem met het kruis, waardoor ik soms met een klein tikje het verborgen luikje moet openen. Dat heeft gelukkig niemand door.

Wanneer de mensen naar de laatste opdracht in de toren gaat, loop ik achterom de kerk uit. Ondertussen heb ik wel alvast een paar opdrachten gereed voor de volgende groep. Bij de voordeur van de kerk luister ik hoever de groep is. Op het moment dat ze de glazen binnendeur openen, loop ik naar binnen en feliciteer de deelnemers. Ze mogen met mij op de foto. Deze wordt door medewerker in gebouw Irene later gedeeld met de groep. Terwijl de groep terugloopt naar gebouw Irene ga ik met de andere medewerkers in de kerk alles weer klaar zetten.

In gebouw Irene hebben we zicht op de kerk. De groep komt enthousiast aangelopen. Ik nodig ze uit om wat te drinken en vraag hoe ze het vonden. Met de meeste groepen ontstaat een leuk en interessant gesprek. Je merkt dat de mensen meestal na afloop een stuk opender zijn. Ze vertellen wat ze gedaan hebben, hoe ze kerk vonden en meestal komt het ook vanzelf hoe ze zelf in het geloof staan. Wanneer ze aanstalten maken om weg te gaan, geef ik ze de goodybag mee. Genieten om zo mee te kunnen helpen.

De oogst van de (e)valuatie

  1. Wat hebben jullie gedaan?
    We hebben een poging gedaan om met mensen uit de omgeving van de Dorpskerk in gesprek te komen. Hiervoor hebben we een Escaperoom als middel gebruikt. De bouwploeg is bewust dat het maken van spellen een missionaire bijdrage heeft gehad. Naast het bedenken is veel tijd gaan zitten in het uitwerken en uitvoeren. Maar iedereen heeft er van genoten en het voor geen goud willen missen.
  2. Hoe heeft jullie verlangen doorgewerkt in de afgelopen tijd?
    Het heeft mij weer het kampgevoel gegeven. Mooi om samen met anderen aan de slag te gaan. Het heeft veel mooie verhalen opgeleverd. Het geeft mij een drive om het te herhalen.
  3. Wat wat waardevol?
    Samen iets bereiken geeft voldoening. Mooi dat we mensen bereikt hebben uit de doelgroep. Waardevolle ontmoetingen. Heel andere dingen gedaan dan gewoonlijk. Het enthousiasme van elkaar heeft positiviteit in de gemeente gebracht.
  4. Wat ging er anders dan verwacht?
    Ik heb echt moeten leren loslaten. Het heeft wel veel meer tijd gekost dan ik vooraf had ingeschat. De overdracht van het kernteam naar het grotere team gaf eerst wat weerstand. Het is mooier geworden dan ik had verwacht. Er kwamen meer mensen op af dan verwacht.
  5. Hoe heeft dit proces geholpen bij Kerk naar Buiten?
    Het blijkt dat mensen uitnodigen makkelijker is op deze manier. Van problemen op te sommen zijn we juist heel veel mogelijkheden gaan ontdekken. Het is een eerste stap voor een groter vervolg. Nu doorgaan is nodig, om het niet eenmalig te laten zijn.
  6. Van welke ervaringen heb je genoten?
    De voorbereiding en uitvoering en natuurlijk het resultaat. De reacties van mensen. Het proces en de samenwerking. De gesprekken tijdens het proces. Het enthousiasme onderling. Het hardop lezen uit de bijbel door de deelnemers. Dat de deelnemers er anders uitkwamen, dan ze er in gingen.
  7. Wat willen jullie vasthouden?
    Het maken van escaperooms en het maken van andere hedendaagse activiteiten. Het samen werken binnen de gemeente van jong en oud. Activiteiten voor de buurt. Het werken met een kernteam en het proces van de 6 V’s. Creativiteit.
  8. Waar willen jullie verder in groeien?
    Het ontwikkelen van escaperooms. Samen kerk zijn. Niet alleen een zichtbaar gebouw, maar vaker toegankelijk. De Ichtusshop meer gebruiken voor activiteiten. Betere PR en vooral ook achteraf meer PR.
  9. Wat wordt jullie volgende stap?
    De bouwploeg gaat een nieuwe escaperoom maken voor november. De gemeenteleden in de buurt (rondom de Dorpskerk) informeren wat we gedaan hebben. Nieuwe mogelijkheden onderzoeken. Tijdens de gesprekken (terwijl we aan het wachten in gebouw Irene) zijn veel ideeën genoemd. Tijd om daarmee aan de slag te gaan. Misschien eerst een looproute op het eiland waarop de kerk staat.
Reacties n.a.v. een presentatie van het project

Reflectie persoonlijke leerervaringen

Binnen de studie Kerk naar Buiten maakt het missionaire experiment onderdeel uit van de leerlijn Praktijkbegeleiding. Ik heb ervan genoten, dat er naast veel theorie nu ook veel ruimte was voor de praktijk. Niet voor niets ben ik ooit afgestudeerd in het Praktisch Theologische vak gemeenteopbouw.

In dit artikel heb je al veel kunnen lezen over ons missionair experiment. Als predikant heb ik het proces mogen begeleiden. De verkenfase was deels door de opleiding al ingevuld: een missionair experiment. Zelf heb ik vooraf bepaald dat we een beperkt geografische gebied rond de kerk zouden gebruiken. Dit mede omdat ik graag het kernteam met een fototoestel op pad wilde sturen, opdat ze zelf op zoek gingen naar mogelijkheden rondom de kerk. Dit en andere creatieve werkvormen hebben zeker ertoe bijgedragen dat het kernteam zich snel een team vormde. De kracht van vertellen hebben we veelvuldig gebruikt. Dit was voor mij een nieuwe ervaring, omdat ik zelf graag analyseer en direct met oplossingen kom. Door naar elkaars verhalen te luisteren krijg je een veel natuurlijke analyse. Dit waardeer ik van de methodiek.

Creativiteit en het gevolgde proces riep ook weerstand op. Een teamlid haakte af in de fase van verbeelden/vormgeven. Dit had mijns inziens twee redenen. Het was te abstract. De persoon vond dat je gewoon de kerk kunt openstellen en met mensen die komen in gesprek gaan. Toen we uiteindelijk uitkwamen op een escaperoom haakte die af. Ik heb het eerst als falen gezien. Mede omdat ik in de intervisiegroep al eens de vraag had gesteld, hoe om te gaan met een kritisch geluid in je kernteam? Achteraf denk ik dat we er toch goed aan hebben gedaan, om de persoon te laten gaan. We konden als team verder en de persoon voelde zich niet langer een remmende factor. Het mooie is, dat in de uitvoering dezelfde persoon heeft meegedaan aan de gesprekken in gebouw Irene. In de evaluatie gaf de persoon aan, dat die ervan genoten heeft en er geleerd van heeft dat andere vormen ook kunnen werken.

Het proces heeft mij geleerd dat je in de verkenfase problemen kunt omdenken in verlangens. Daarmee start je heel positief. Dit is de kern van waarderende gemeenteopbouw. Bijzonder hoe dat principe in alle fasen terugkomt en het proces een mooie flow geeft. Dit hoor ik ook terug in de waarderende reacties van het kernteam en vrijwilligers. Het werkt aanstekend.

Omdat er twee kerkenraadsleden betrokken waren in het kernteam, sijpelde de werkwijze van waarderende gemeenteopbouw door in de kerkenraadsvergadering. Diverse onderwerpen onderwerpen werden ineens besproken zoals het werkt in de fase van verkenning en verbeelding. Echter we maakten vervolgens niet de stap naar de volgende fasen van waarderende gemeenteopbouw. In de evaluatie met mijn kerkenraadsleden kwam dit naar boven. Dit delen we met heel de kerkenraad. Een positieve uitzondering was het spontane idee van gemeentedag naar aanleiding van een discussie over het einde van corona en het ontbreken van “bekende” mensen. Door met vier man (een kernteam) de dromen (verbeelding) uit te werken (vormgeven) hadden we drie weken later een prachtige gemeentedag in maart (verwezelijken).

De opbrengst van het proces is groot. Er komt een nieuwe escaperoom. Dat is mooi. In de kerkenraad is het idee van de bouwers nu gekoppeld aan een uitnodiging hiervoor in de tentdienst van Aalsmeer. Men kan zich aanmelden om op de hoogte te blijven. We hebben de lessen geleerd, hoe we de PR kunnen verbeteren, direct in praktijk gebracht. Mooi om te zien dat de bouwploeg zelf op het idee kwam, om in november de escaperoom weer te verbinden aan een uitnodiging voor de kerstvieringen. Blijkbaar is een missionaire visie gezaaid en geeft al uitwerking. De kerkenraad heeft het idee om Kerk te zijn voor nabije buurt overgenomen. Hierdoor gaan er meer experimenten komen gericht op de buurt. Niet alleen om hen uit te nodigen, maar er zijn ook concrete ideeën ontstaat om met bijvoorbeeld een openbare school samenwerking te zoeken. Verder is het idee van een kernteam, die via het model van waarderende gemeenteopbouw, aan de slag gaat ook omarmt. Zo wordt er binnenkort een communicatie avond voor de gemeente georganiseerd mede ontwikkeld op deze wijze. Ik zie dit echt als zegen, dat de een opdracht voor de studie Kerk naar Buiten deze ontwikkeling binnen de kerkenraad in gang heeft gezet.

Omdat vanuit de opleiding de dringende vraag is om mijn persoonlijke reflectie beknopt te houden wil ik afsluiten met nog een opmerking. In het begin noemde ik al dat ik zelf snel van een probleem analyse tot een uitgewerkte oplossing kan komen. Dat is natuurlijk een kracht. Maar tegelijk kan ik hierdoor soms niet iedereen meekrijgen. Dat uit zich meestal in weerstand of een houding ‘ga je gang… maar ik doe niet mee’. Toen ik daarover nadacht besefte ik mij, dat ik de stappen van verbeelden en vormgeven zelf kan maken in een paar seconden… maar dat het veel waardevoller is, om deze stappen samen te doorlopen. Want ons proces heeft mijn ogen geleerd, dat je samen tot een veel beter resultaat komt… en dat mensen enthousiast worden als ze in alle stappen worden meegenomen en gewaardeerd.

Ook op deze plaats wil ik mijn kernteam en alle vrijwilligers bedanken voor hun tomeloze inzet.

Bijlagen

Video’s

Impressie van de Escaperoom en het gebruik van de materialen tijdens de diensten in Stille week.

Intro video in de eerste kamer

Welkom video in de eerste kamer.

Flyer

Uitnodiging verspreid in de wijk rondom de Dorpskerk Aalsmeer.

Goodybag

Na afloop kregen deelnemers een tasje met een aantal presentjes. Onder meer een boekje waarin het Passieverhaal zoals in de Bijbel beschreven is na te lezen. De afbeeldingen verwijzen naar de diverse opdrachten in de Escaperoom, zodat de belevenissen in herinnering gebracht worden. Verder kreeg men een glossy met het thema ‘met open armen’ naar aanleiding van het schilderij wat stond in het graf. Ook kreeg men een mok en een sleutelhanger met een winkelwagenmuntje met de tekst ‘een boodschap van hoop’ en het adres van de kerkwebsite.

10 geboden van de escaperoom

De huisregels van de Escaperoom met een knipoog naar de 10 geboden.

Het verhaal

Voor aanvang kreeg de groep het verhaal van de Escaperoom. In plaats dat dit verteld werd, mochten ze het zelf lezen. Daarbij werd door ons aangegeven, dat in het verhaal aanwijzingen stonden. Dit maakte dat het hardop werd voorgelezen en iedereen goed luisterde.

We gebruiken cookies voor de beste online beleving.